سيدعبدالله مجتبوي
سيدعبدالله مجتبوي، فرزند سيد مصطفي، به سال 1305 خورشيدي در تهران متولد شد. وي پس از گذراندن دوره ابتدايي و سيکل اول متوسطه، براي تحصيل در سيکل دوم، به دبيرستان دارايي رفت و همين امر باعث شد که با تشويق علي‌اکبر محب، از صاحب منصبان وزارت دارايي، به ورزش بپردازد. ابتدا در رشته‌هاي واليبال و بسکتبال شرکت مي‌کرد که به موفقيت‌هايي هم در سطح تهران دست پيدا کرد. سپس به دليل پيروي از پدرش که از کشتي‌گيران به نام ايران بود،به سمت کشتي رفت. پس از آنکه حاج عبدالحسين فيلي در محله آنها، باشگاهي تأسيس کرد، سيدعبدالله روي تشک رفت و در اوزان سوم، چهارم و پنجم کشتي گرفت و درخشيد.
مجتبوي در بدن‌سازي هم فعال بود و در سال 1333 در سومين دوره مسابقه‌هاي زيبايي اندام، قهرمان شد، ولي رشته اصلي‌اش کشتي بود. يکي از مربيان مؤثر او حبيب‌الله بلور بود که در باشگاه آهن، فنون کشتي را به جوان مي‌آموخت. وي در اولين دوره مسابقات قهرماني کشور، در وزن چهارم (66 کيلوگرم) مقام اول را به دست آورد.
سيدعبدالله مجتبوي بين سال‌هاي 1321 تا 1327، تمرينات سختي را پشت سر گذاشت تا توانست در بازي‌هاي بين‌المللي به موفقيت‌هايي دست يابد. اولين مسابقه برون مرزي او، در عراق برگزار شد و او توانست در وزن 66 کيلوگرم بر قهرمان پرآوازه عراق، سيد صندوق هندي چيره شود. او در عراق 6 بار روي تشک رفت که در تمامي آنها، پيروز بيرون آمد.
در سال 1328، مجتبوي در يک مسابقه داخلي، بر رقيبان خود پيروز شد و به عضويت تيم ملي ايران درآمد تا در مسابقات جهاني استانبول شرکت نمايد. او در ترکيه در وزن چهارم، به مسابقه با قهرمانان آسيا و اروپا رفت و در نهايت با مدال نقره به ايران بازگشت.
سيدعبدالله، در مسابقات جهاني 1951 هلسينکي، باز به ميدان رفت و در دسته 73 کيلوگرم، با مدال برنز به عنوان نفر سوم قهرمانان جهان دست يافت. يک سال پس از آن يعني در سال 1952 باز هم به فنلاند رفت و در دسته پنجم با قهرمانان هم‌وزن خود کشتي گرفت و دوباره با مدال برنز نفر سوم جهان شد.
سيدعبدالله مجتبوي، پيش از شرکت در مسابقات بين‌المللي و جهاني، در ايران به مدال‌هايي دست يافته بود. اين مدال‌ها در مسابقات کشوري که در تهران برگزار مي‌شد، به گردن وي آويخته شده است:
در سال 1323: مدال طلا در کشتي آزاد؛ در سال 1324: نشان طلا در کشتي فرنگي؛ در سال 1325: نشان طلا در کشتي فرنگي؛ در سال 1326: نشان نقره در کشتي آزاد؛ در سال 1328: نشان طلا در کشتي آزاد.
مجتبوي، پس از گرفتن ديپلم دارايي، به وزارت دارايي رفت، ولي بعد از چند سال به شهرداري تهران منتقل شد. سپس به تربيت بدني رفت و به عنوان معلم و مربي مشغول به کار شد. چند سال بعد مجدداً به شهرداري برگشت و در آتش‌نشاني به فعاليت پرداخت و مسئوليتي هم به عهده گرفت. در همين مدت با همکاري محمود نامجو، باشگاه آتش نشاني تهران را تأسيس کردند که اساس سازمان ورزشي شهرداري تهران شد.
سيدعبدالله مجتبوي، افزون بر مدال‌هاي داخلي و بين‌المللي، چندين مدال و نشان مربيگري هم دارد که دريافت نشان درجه 2 تربيت بدني در سال 1331 از آن جمله است. وي بازنشسته شهرداري است، ولي در يکي از مؤسسان وابسته به شهرداري همچنان به عنوان عضو هيئت مديره مشغول خدمت است.
.jpg "چرا پیامبران و ائمه (ع) بیمار می‌شوند؟ ضعف بشری و مقام عصمت")
